Canım bu günlerde acayip sıkılıyor, yapacak sanki hiçbirşey yokmuş gibi görünmesine rağmen aslında yapmam gereken o kadar çok şey var ki, irademi kontrol altına almış olsaydım şimdi hangi bi işle uğraşayım diye kafayı sıyırıyor olurdum lakin iradeyle verilen savaş o kadar zor olur ki, ancak yaşayan anlar, bilen yaşar.
İnsan gerçekten de çok gafil kolaylıkla kötü şıkkı seçen olabiliyor. Sözler’de geçen iki zattan birisi zahiri olarak ağır ama esasında hafif yükü taşırken, diğeri ise elini kolunu sallayarak fakat zihninde binbir ızdırap ile yola devam ediyor şu anda bu durumu bizzat müşahede etmenin sancısını yaşıyorum. Kendini kontrol altına alabilmeyi bir becerebilsem çok iyi olacak ve bunu başarabilmek içinde yapacak bir hedef olmadıktan sonra pek bir şeyler olacak gibi görünmüyor, hedef ama nasıl? Koyulabilecek o kadar çok hedef ve o kadar çok değişik şık var ki insan ne yapacağına karar veremiyor. Biraz önce bir telefon geldi hemen Taksim’e gitmem gerekiyor. …….. (devam edeceğim)
…
bu arada çıktığım sırada bu yazdığım şeyleri kaydedememiştim ve Allah(cc) yaptığım kuru gururun yapılmaması gerektiğini hatırlatır bir olay olduğunu düşündüm neyseki tekrar açtığımda yazdıklarımı aynen görünce de ne yazacağımı şaşırmış halde bu…
2001 08 18
