Zaman değişse de, mekan değişse de değişmeyen bir ben varım. Yapmayı tasarladığı birçok şey olan, hepsinde de belli bir süreci de katetmiş durunda olan lakin, hepsi pause vaziyetini almış bende ise hiçbirşey yapma aşkı kalmamış, böyle kendi kendi ile konuşup teselliler arayanım.
Biliyorum bir şeyler yapmam gerekiyor fakat birşey beni engelliyor içimden hiçbirşey yapmak gelmiyor. Yapmak istiyorum fakat yapamıyorum, yapmak istemek yetmiyor çabalamak gerekiyor. Tam ders çalışacağım hatta …’i bile çağırıyorum sırf ders çalışmak için ama oturup bir ders çalışamıyoruz. Ne yapmalı ne etmeli aahh çaresizim birşeyler yapıp kendime gelmeliyim, zira tasarladığım oda dizaynını da gerçekleştirdim. Artık bilgisayar masası dışında bir de ders çalışma masam, geniş bir odam, odamda da güzel bir adam boyu lambam var bilgisayar tıkır tıkır ama İSTEMİYORUM ki ders çalışmak.
….Aradan biraz geçti yani iki üç saat………
Herhalde benim sevmeye ve sevilmeye ihtiyacım var. Kimbilir?!.. Çünkü ne olursa olsun hedefime ulaşma yolunda tüm engelleri aşma yolunda her türlü zorluğa katlanırım, şimdi niye katlanamıyorum ki. Belki de duygusal eksikliklerim vardır. Beraberce aynı faaliyetleri ortaklaşa yapacak, çizimle uğraşan, benzer kitaplardan hoşlanacağımız, aynı şeylerden nefret edeceğimiz.Yani tam kafa adam böyle her türlü saçmalığı beraber yapabileceğimiz, her türlü zorluktan beraber çıkabileceğimiz birisi, idealleri olan biri, onun da yapması gereken projeleri olsa müzikle alakalı, resim ya da şiir ya da ne bileyim benim hobilerimle olmasa bile en azından herhangi bu tür özellikleri olan biri. Böyle bir şey de dünyada hiç kimse için geçerli olmayan bir saçmalık. Aynım olacaksa ben niye varım ki.
Yok yok böyle biri olsa ondan büyük ihtimal nefret ederdim, tabi o da benden, belki de, kimbilir. Şu sevme meselesine tekrar döneyim. Bugün niye üzgünüm ve hiçbirşey yapmama yönüne eğimliyim. bu sevme olayını bir şekilde halletmeliyim yani bir kedi falan besleyeyim en azından yoksa sevilecek birçok şey var ve de pek caiz olmayabilir ve de beni zıvanadan çıkarabilir. İçimdeki sevgiyi somut birşeylere boşaltmalıyım ama neye, neye, neye??
Şimdi bir düşünelim bakalım hımm bu sevgimi ya da her ne hisse müziğe verebilirim yani periyodik olarak müzikle alakalı şeylerle kendimi meşgul edebilirim. Olabilir. Gerçekten de Dünyada keşfedilmeyi bekleyen yüzlerce müzik var her hafta bir adet mp3 cdsini Beyazıt’tan satın alarak bu konuda kendimi biraz olsun rahatlatabilirim. Bir müzik aleti de satın alıp onunla da meşgul olabilirim ama bu konuda çok cahilim o halde işe bu konuda kendimi bilgilendirecek birşeylerle başlayabilirim. Ne yapabilirim, kütüphaneden bu konuya bir eğilelim bakalım ya da bekleyelim bir gün bir fırsat nasıl olsa çıkar mı?..
İkinci olaraktan bunun yanında şu … olayına ağırlık verebilirim. Az çok bu konu hakkında ilerleme kaydetme adına birşeyler yapayım. Bunun için önce genel olarak değineceğimiz meseleleri halledip konuyla alakalı araştırmalara hemen başlayayım. Bu işi komple bilgisayarda da halledebilirim. Tamam o zaman hemen bu konuya ağırlık vereyim.
Başka neler yapabilirim şöyle bir bakalım. Şu risaleden özet çıkarma olayına da el atabilirim. Bir de bununla beraber kaset özeti de mütalaa edilebilir. Allah’ım ne olur bana rahmet et. Ya yeter bu kadar kendimle deli deli psikolojik takıntılı halimin sonucu bu saçmalık bayağı devam eder.Buna hemen son veriyorum. 14 Ekim 2001 18:38
Ya dün bir sürü şey yazdım mazdım ama gel gör ki içimde hala şöyle bir çocuk gelse de onunla biraz muhabbet etsem falan gibisinden düşünceler de gelmiyor değil. Bu arada aklıma birşey acaba niye çocuk yanıma gelince ve onlarla muhabbet edince rahatlıyorum. Birincisi; kesin olarak üstün olduğum birileri ile beraber oluyorum yani ben onlardan üstünüm, onlarda benim üstünlüğümü kabul ediyorlar, ikincisi; gerçekten de çoluk çocukla beraber olmak onlarla konuşmak falan beni mutlu ediyor, üçüncüsü; benim gibi kedi falan seven birisi kedi kuzu yerine çocuk severek duygusal dolgunluk oluşturuyor, dördüncüsü; (aklıma gelmişken önce problemin derinlerine inip probleme iyice hakim olduktan sonra problemi ortadan kaldırabilirim..) çocuklar geldiği zaman birşeyler başarmış hissine kapılıyorum bu da her insanın çeşitli şekillerde duyduğu hazzı veriyor, beşincisi; bana diğer insanların başaramadığı bir işi başarmış hissi veriyor ki buna bana ekstra zevk veren bişe, altıncısı; başkasını çocuğuna söz geçirip kendi anne ve babasına rakip olarak sadistçe bir zevk uğruna, yedincisi; ders çalışmak istemediğimden kendime çeşitli alternatifler üretmek istiyorum çoluk çocuk da bu iş için biçilmiş kaftan, sekizincisi; ekstra işler yaparak ne kadar kabiliyetli olduğumu önce kendime, sonrada başkalarına göstermek istiyorum, dokuzuncusu; vakt-i zamanında başaramadığım ve kendimi başarısız gördüğüm bir konuda kendimi rahatlatmak istiyorum, onuncusu; gerçekten Allah rızası için birilerine vesile olmak istiyorum bunuda en kestirmeden halletmek istiyorum, falan filan şu ya da bu bu aklıma gelen onbir sebebi bir kenara bırakıp ulaştığım sonuç şu: ders anlattığın çocuklara bağlanayım deme. Peki ben ne yapacağım şimdi ne seveceğim o boşluğu nasıl dolduracağım? Şöyle yapabilirsin mesela hiçbir şey yapma ve sevme de nasıl güzel bir sonuç de mi? Kendini “…” türünden şeylere ver ve onlardan zevk al. TAMAM anlaştık.15 ekim 2001
28 ekim 2001: Bir sürü şey hep yazdım fakat geldiğim bu aşamada yani kararlaştırdığım 00:00′da yatıp 05:30′da kalkma projemi bir türlü oturtamadım sebebi de aslında istememe rağmen sabah kalkınca ki anın bu kararları aldığım sıradaki kararlarla örtüşmemesi. Çünkü sabah sabah gerçekten de insanın acayip uyuyası geliyor, sabah soğuğu da bayağı bir etkili oluyor ve kendini yatakta buluyorsun üfffffff. Ne yapabilirim ki bu konuda bilemiyorum devam etsemmi ki acaba. Ama gerçekten de şu uyku meselesini halletmem gerekiyor, öyle ya da böyle
