İşte karanlık odadayım ve yine müzik dinleyerek ( Şu anda çalan parça, Enigma – Beyond The Invisible) rahatlamaya çalışıyorum. Yaşamak o kadar anlamsız geliyor ki sanki yapılan her şey saçma sapan ipe sapa gelmez boş yere uğraşılan geri zekâlıların mutluluk duyduğu şeylermiş gibi geliyor. Ama ben niye mutluluk (aslında mutluluk duyuyorum da, beklentilerime ulaşma noktasındaki fiyaskolarımın olduğu mutsuzluk ve umutsuzluk anlatmak istediğim) duymuyorum ki en geri zekalı benim ve bu geri zekalı dünyada niye mutlu olamıyorum, belki de aşırı gerzek(ne hoş bir kelime geri zekalı kelimesinin kısaltılmışı olsa gerek) olmamdandır, normal bir geri zekalı olsam belki bu kadar bitmiş olmazdım. Niye bunları yaşıyorum, bunlar, bu kafayı yemeler bu ızdıraplar güzel sona ulaşmanın ön süreci mi oluyor? Hiç zannetmiyorum. Benim ki bana öyle geliyor ki enayi çileleri çekmek oluyor, aptal aptal Polyannacılık yapmak da ekstra enayilik olur. Dün 23:00 gibi … 1çalışmak için oturduğum yerde biraz dinlenmek amacıyla kafamı oturduğum kanepedeki yastığa koymam sabah 8′e kadar ayı gibi uyumama neden oldu. Kafam allak bullak, bugün kuiz var ben bomboşum. Şu anda …. dersinde olmam gerekiyor ben burada aptal aptal yazı yazıyor okula da hiç gitmek istemiyorum, kendi notlarımı kendim tutmam gerçeğine rağmen. Şimdi de kendimi iki üç gündür olduğu gibi aşırı yorgun hissediyorum. Bu yorgunluk da neyin nesi bilmiyorum, kendimi ceset gibi hissediyorum. Üff şu anda da ne yaptığımın pek farkında değil gibiyim mi? bilemiyorum. Sarhoşluk da böyle bir şey olsa gerek hiç bir şey düşünemiyorsun, unutuyorsun ve ne unuttuğunu da bilmiyorsun, bu his aptalca ama bazen aptallık yapmak mantıksız davranmak daha mantıklı oluyor, her zaman mantıklı olmak mantıksız oluyor. Bu kadar insan niye o sidik gibi içkileri içip, uyuşmuş bir domuz gibi sarhoşladıklarını içinde bulunduğum bu halet açıklıyor ama ben bu aptal haleti yaşamaktan pek hoşlandığım söylenemez, ama içinde bulunduğumdan dolayı da biraz haz vermiyor da değil. Uyuşuk bir domuz olmaktansa, hareketli bir, bir şey olurum daha iyi.
Bıktım, bıktım, bıktım, paradokslar yaşamaktan bıktım. Belki de yengeç ve aslan burcu özellikleri taşımam, uyuz ortam yaşamak zorunda kalan beni zor durumda bırakıyordur. Keşke içimde idealler taşımayan, gelecekle ilgili planları olmayan, kafaya takacak fazla bir şeyi olmayan, diğer insanlarla doğal diyaloglara girebilen birisi olsaydım. Keşke ben de bir futbol takımının fanatik taraftarı olsaydım, karate filmi gibi dövüş filmleri izlemeyi sevseydim, toplumdaki … tüketimini umursamayan, medyanın şerefsizliklerini hep aklında tutmayan, aşağılık Yahudilerin Filistin’de yaptıklarını devamlı beyninde taşıyan birisi olmasaydım. Keşke normal fiyatı olan bir tişörte rıza gösterebilsem, keşke yaz günü giydiğim bu kışlık ayakkabıları sorun yapmayan birisi olsaydım ya da ucuz bir yazlık ayakkabıya razı olsaydım da pahalı bir yazlık ayakkabı alamadığından gösterişli kışlık ayakkabılarımı giymek durumunda olmasaydım. Keşke bütçemin çok üstünde fiyata satılan Mp3 Playerlarda gözüm olmasaydı. Keşke başarısızlıkları doğal karşılayan birisi olsaydım, keşke beceremediğim bir işin ardından kendimi yiyip bitirmeseydim, keşke her defasında olanı beğenmemezlik yapmayan biri olsaydım. Keşke daha bilmem gereken bir sürü güzellik olduğunu tahmin edip de okuyamadığım kitapların ızdırabını da çekmeseydim. Keşke yukarıda yazdıklarımı hiç yazmasaydım, yazma gereği duymasaydım ya da ne bileyim,, “ne bileyim” falan demeseydim. Bilemiyorum ama mü’mine ümitsizlik yakışmaz ama ben pek de doğal olarak ümitlenemiyorum ya da doğal ümidimi kaybettim şimdiye kadar hep yaşanılan olumsuzlukların yaşanacak güzelliklerin ön hazırlığı olduğunu düşünürdüm ama bundan böyle sadece Allah bir şeyi nasip ederse ona ulaşırsın, ben de pek bir şeye ulaşabileceğimi zannetmiyorum. Çünkü Allah genelde bir şeye ulaşma şansı fazla olana lütfunu veriyor her fizik kanununda olduğu gibi. Bana da inşaatta çalışan bir işçi çocuğu, devamlı borç alan biri ve okuldaki derslerinde ve hizmet hayatında ve her şeyde başarısız biri olarak belirsizlik yaşamanın yerine x halini beklemek kalıyor. Ne yazık ki x=belirsizlik ve bu x her kullanıldığında daha da belirsiz bir hal alıyor. Bu arada İstatistik dersinde ikinci ders başlayalı 17 dakika falan oldu ve ben üçüncü derse de artık yetişemem. Yani bu arada iyi … yedim ve yemeye devam ediyorum. Bu uyuşuk halet hoşuma gitti ki kahvaltı yapmak için bile çaba sarf etmiyor bu beyaz plastik sandalyeden kalkmak istemiyorum. Şu anda dinlediğim müzik parçası Loreenna McKennit – Merry Gentlemen parçası. Erkek olmayan sanatçıları dinlemiyorum, kadın şarkıcılar şehvani duygular uyandırdığı yani caiz olmadığı için, erkek ya da bayan olmayanlar insan olmadığı için ve bende kusma, iğrenme, saldırganlık duyguları uyandırdığı için dinlemiyorum. Sadece bir kaç şarkıcının bir kaç parçasına torpil var onlardan biri Loreenna McKennit’in bir kaç parçası, et parçası Shakira’nın Ojos Asi parçası, ve bir iki parça daha.
Bir de garaip bir durumda şu bazı kereler çok sevinçli, bazen agresif, bazen çevreye neşe saçan, bazen mutsuz ve umutsuz, ve bazen bilmem ne duygusu. Yani illaki hep uç psikolojiler mi yaşamak zorundayım? Ya -20 olacam ya da +20 kesinlikle böyle 0, -4, +5 gibi durumlar yaşamıyorum, yaşayamıyorum. Hormon sistemimde mi bir sorun var bilmiyorum. Ya üfff aghk, uğhk, ıfff 10:44
________________
Ve akşam 20:55; Okuldan biraz önce geldim sayılır evde pek yiyecek bir alternatif şey olmadığından bulgur pilavını ateşe koydum ve geldim. Okul çıkışı bir elemanla (S) görüşecektim, okul çıkışı metroda iken 4. Levent’te tatil oldu olalı hiç gelmeyen ve hep beni ve benim şahsımdaki manayı satan eleman da (K) her zaman olduğu gibi telefonu önce çaldı sonra kapattı yani bu ne demek oluyorsa! Son derste kuiz olmuş olmamız dolayısıyla 19′daki randevumuza biraz geciktim beklememe rağmen S yoktu ayrıca sonradan telefonla aradığımda da telefonu kapalıydı. Yani bazı olumsuzluklar, peki neden. Dün geceki yatsıyı ve bu sabah ki sabah namazını kazaya bıraktım psikolojik duman oluşumun uyku değil de yatakta derbederlik halini alması bana bu namazları kazaya bıraktırttı ve benim gibi aşağılık bir adamın çok önemli işi de ters gitti. Vazife cümleden ala, nefis aşağılık şerefsiz. Çok korkuyorum (Bu arada kapıcı kapıda ve her an on üç milyon olan aidatı isteyebilir, pilavın da dibini kapattım). Bu nefis daha fazla böyle görevleri yaşayamayacak diye ve sadece O’na sığınıyorum. Allah’ım ne olur bana rahmetinden bol bol sun ve beni bu iğrenç haletlerden kurtar! Eğer bu pislik halet devam ederse biliyorum ki benim irademin çelimsizliğindendir fakat ne olur irademe de güç ver! AMİNN!!!
2002 07 15
