…. Yurdu, 17 Mayıs 2001 tarihli fotoğrafa binaen
İnsan böyle yerlerde ziyaret edilince çok seviniyor galiba. Sevmek ve sevilmek fıtratımıza yaratan tarafından derc edilmiş olsa gerek ve sevmek ve sevilmek ne kadar güzel şeyler şimdi daha iyi anlayabiliyorum ve nimetlerde nimetlerden faydalanıldığı zaman değil de elden çıkınca değer kazanıyor. Şimdi … yapıldığı günlerin fotoğraflarına baktım, fotoğraflarda herkes neşeli, gülücükler saçıyor, ben ise o anların ızdırabıyla meşgulüm, şimdi ise o güzel günlere bakıp gülücükler saçıyorum ve “hey gidi günler” diyorum.
O zamanlarda da acılarla boğuşmama rağmen o günlerin acılarını özlüyorum. Bende bir acayip adamım hani, “ille de yaşadığın anın acısını çekmek zorunda mısın be kardeşim” diyorum kendi kendime ama şimdiki yaşamım gerçekten oldukça banal. Ve şimdi yaşadığım şeylerden o zamanlar ki hazzı duymuyorum amaaaan neyse bu hamur çok su çeker.
Ah bir şu finalleri verebilsem başka bir şeyde istemem aslında. Ama benim de sevgiye ihtiyacım var ve ben ancak sevme fiilini gerçekleştirebilirim, sevilmek ise meçhul ve de .. yurda çıkmadan önce ve yurt yaşamımda da hep dualarımda “Allah’ım hayırlısını nasip et” derdim ve şimdi de aynı şeyi söylüyorum Allah’ım lütfunu üzerimizden eksik etme ve senin rızan doğrultusunda çekilesi çilelerden zevk aldığım ve verdiğin inşirahı üzerimde hissettiğim zamanlar yaşat. Mevla görelim neyler, neylerse güzel eyler. 21: 16 2002-01-05
