Bazen keşke başka bir ortama rast gelmiş olsaydım diye düşünmeden edemiyorum. Bu kendimi enaniyetin kollarına kaptırmış olmanın bir sonucu ya da kendimi farketmenin bir tezahürü olabilir. Ama her insan kendisi açısından biraz enaniyete sahiptir herhalde. Doğru ya da yanlış ama biliyorum ki uygun ortamlara sahip olsam çok üretkenlikler sağlayabilirdim veya bu aptal dersleri de çok rahat geçebilecek psikolojik rahatlığa sahip olabilirdim. Ama bunları söylerken sahip olduğum nimetleri de gözardı etmemeliyim. Şimdi bir kolejden mezun olmuş, kendini belli etmiş birisi olabileceğim gibi, tamamen işsiz güçsüz de olabilirdim. Bir çok kişi için belki inşaatta amele olmak statü açısından daha uygun da olabilir. Belki ben de amele olsaydım daha mutlu olabilirdim kimbilir, şu geçici dünyada neyin anlamlı neyin önemli olduğu belli olmuyor ki. Zaten bazen düşünmüyor da değilim, şöyle köyde yaşasaydım, yaşanan bu dünyadan haberim olmasaydı, beni mutlu eden sınırlı dünyamda sınırsız özgürlüğün tadını çıkarabilseydim. Böyle bir düşüncenin yanında daha değişik bir ortamdan gelmemiş olmanın acısını da hissediyorum. Kimbilir belki iyi piyano çalıyomdur, belki çok iyi resim çizerimdir madem böyle bir dünyanın içindeyim ilerisine ulaşayım. Amaan neyse şu an ara noktadayım Allah öteki dünya için hayırlı olanı nasip etsin.
Ama bilemiyorum ki öyle garip ruh halleri yaşıyorum ki, tam gel-git’ler, tam bir zıt kutuplar arası seyahat. Çok sefil insanlar biliyorum, çok da varlıklı kimseler tanıyorum, çok büyük statüleri işgal edenleri biliyorum, çok kaliteli insanların süründüğünü de.
Bir de her zaman ki gibi duygusal eksikliklerimin farkına varıyor fakat çözüm üretemediğim için çaresizlik hissediyorum. Üfff. Aslında şöyle güzel bir ağlasam bayağı boşalacağım ama ağlayamıyorum da üfff. Şu müzik dinleme olayı kısmen rahatlatıcı fakat keşke kafamı dizine koyabileceğim, ellerimizi birbirimizin omzuna atabileceğimiz, çok rahat bir çok paylaşımım olabilcek bir kişiler olsaydı (şey demek istemedim, sadece duygularımı paylaşmak istiyorum, Neyse en iyisi Bir Hiç Kimse’yle konuşayım, beni anlasa anlasa o anlar, onlada beraber olamıyoz ki herif Hiç Bir Yer’den hiç ayrılmıyor, bir de ben oraya gidemiyorum amaan..)
2002 05 13
