Az önce bir final sınavındaydım. Sonuç, tam anlamıyla hezeyan. Çok önemli bir sınavdan daha başarısız oldum. Hem de ikinci kez almış olduğum ve de çokca çalıştığım bir dersti. Sınavdaki başarısızlığım için bir sürü sebep sıralanabilir. Kendimce bir sürü mantık uydurulabilir. Karışık bir kafayla ancak bu kadar. Bildiğim halde yapamadım. Bıktım artık. Ve diğerleri sıralanabilir.
Farklı olan tek bir şey var bu sefer başarısızlık karşısındaki tepkim farklı. Geçenlerde Terminatör 3 filminde ilginç bir söz söylenmişti. “bir durum karşısında aciz kalmaktansa, sinirli olunulur. Bu daha iyi alternatif”. Bu söze çok hak verdim. Ve uyguluyorum.
Ne yapalım yani sınavdan başarısız oldum. Sınavın da, dersinde, ders hocasının da, okulun da, kendiminde hepimizin ….
Nasıl daha mantıklı değil mi? Kesinlikle.
Bu son derslerden bahsedişim olsun(muştur inşallah).
Bu gidişle okulu ya çok geç bitirebileceğim ya da bitiremiyeceğim gibi. Buna tepkim “………”.
Ya işte böyle!
