Lanet yaratık aklıma gelip duruyor. Ben ne kadar mücadele etsem de hep onu hatırlıyorum. Çıldırmak fiili dedikleri bu yaşadıklarım olsa gerek. Allah’ım Ya Rabbi ya! Üfff!
Pisliğin yüzünden cep telefonu ekranına “zombi” yazdım. Çünkü zombi yazısı bana onu hatırlatacak. Bu yazıyı görmek bana mutluluk verecek. Mazoşist bir mutluluk. Aptal âşıkların yaşadığı cinsten bir mutluluğumtrak garip his.
Şunu ele geçirip ısırıp öldüreyim diyorum (aslında tehlikeli bir istek. Dişlerimi kafasını koparmak üzere ensesine geçirdiğimde son 0.0001 milimetre mesafe kala, yani duygusal akımı hissetmeye başladığım anda, ya fikrimi değiştirip de ısırma fiilinin yerine öpme fiili gibi bir fiil yaparsam. Ondan sonrası zaten dipsiz helezona doğru ölüm yolculuğu demek oluyor) ama önümden geçse o zaman da dönüp bakamam bile. Hatta bana gül uzatsa onu bile alamayacak kadar utanır sıkılır. Hele o iğrenç güzel gözlerine bana karşı güzel bir bakış atmış olup olmadığını görebilmek için bile bakamam. Chık chık chık..
Adım atsam olmaz. Yerimde kalsam olmaz. Geri gidemem. Oh my God! Böyle durumlarda insanlar ne yaparlar. Hepsinden önemlisi bir insan gibi mi davranmam gerekiyor. Yoksa ne gibi davranmam gerekiyor.
Pislik şeyden hem çok hoşlanıyorum, hem de iğreniyorum. Bu ikisi duygunun birleşmesi kafamda patlama meydana getirecek. Hoşlanıyorum çünkü göz-göze geldiğimizde salınan bir şeyden beri bir hâl oldum. Aptal feromon maddesi. İğreniyorum. Çünkü koridorda biriyle öpüşebilen birisi.
Mantık ve his. Acaba hangisine göre davranmak gerekiyor. İllaki ikisinden birinde karar kılmak lazım. Aksi takdirde mantık ve his cendereleri arasında kalıp acı çekmek mukadder sonuç oluyor.
Çatışma var.
Ama mantıksız olmaz. Ama hisler. Ahk.
Şimdiye kadar yaptığım gibi mantıklı hareket etmem his dünyamda anaforlar oluşuyor. Hislerime kapılıp bir çılgınlık henüz yapmış değilim. En azından sıfır risk yaptım. En azından geçen süre zarfında daha tutarlı, akıllı ve gerçekçi düşünebilme yeteneğim gelişti.
Artık hamle yapılabilir.
Eldeki veriler buna bir son vermeyi gerektiriyor. Yapılacak olan o dilbere bir çift laf edip ortam yoklamak. Alınan cevaba göre reddetmek merkezli olarak bir iyi sona ulaşılabilir. Şimdiden şöyle derse böyle olur, böyle derse şöyle olur laflarına gerek yok.
Şimdi saldırıya geçme vakti. Kılıçları bilendi. Oklar hazırlandı. Yay gerildi.
Dı nı nı nım!! (önce okulların açılmasını, aradan bir iki hafta geçmesini bekleyeyim. Hemen saldırırsam deli gibi âşık olduğumu zanneder(ya da anlar). Hemen reddetme zevki yaşamak isteyebilir. Acele etme sen reddetmelisin. Ni ho ha ha!)
