Kurallarını kendimin koymadığı ve asla koyamayacağı bir hayatı sürmekten başka alternatifim yok.
“Olan olur, olmayan olmaz”,
“Belaya düştünse, zevkini çıkar”
Kendimi nasıl olduysa bir düellonun ortasında buldum. Bakıyorum da herkes düello yapmak zorunda. Herkes düello yapıyor fakat herkesin düello silahı farklı. Bazılarının silahı tam istediği gibi, kimisinin ki benimkinden de beter. Ben de mecburen katıldığım bu düelloda kendi silahımı seçmek isterdim fakat buna gücüm yetmiyor.
Maalesef, daha fazlası için yapabileceğim bir şey yok. Buraya kadarmış. Girdiğim tünelin bir tülü sonu gelmiyor; karanlık, karanlık, karanlık. Maalesef karanlığa alıştım ve ışığı görmekten ümidi kestim.
…
Daha fazla çırpınıp, boş yere enerjimi harcamayayım…
Bu yazı inşallah son karanlık yazım olur. Belki karanlıkta görmeyi öğrenmeli ve buna daha iyi alışmalıyım.
Allah’ım
Hedeflerime
Bir gün
Ulaşmış
Olmayı
Nasip
Et
2004 07 08
