Ayın 22′sinde teyzemlere gitmiştim. Bana uygun birinden falan bahsetmişti. Bu olay benim hoşuma da gitmişti-gidiyor. Her şey yolunda giderse birkaç gün içinde bahsedilen ay parçası (..) ile görüşeceğim ve duruma göre bir sonuca ulaşacağız.
Fakat,,.
Kafam allak bullak demeyelim de, biraz garip.
Her şey yolunda gitse ve bu güzel (..) benim çok hoşuma gitse (mantıksal ve duygusal olarak) bile, ne olacak ki?
Okulun bitmemiş olması, daha da kötüsü ne zaman biteceğinin belli olmaması. Maddi açıdan yetersizlik…
Bu tür işlere girebilecek durumda değilim ve bu tür işlerin dışına çıkabilecek hâlim de yok.
“evet” de diyemem, “hayır” da. Fakat başıma yeni bir dert açmamak açısından “hayır” kısmı daha yakın.
En iyisi bu olayı boş verip, kendi aptal dünyamdan dışarı çıkmayayım.
Yoksa hiç görüşmesem mi?
Neden olmasın!?
Yalnızlık… Yalnızlık sahillerinden ayrılamazsın. Kıyıya vuran suya dokunamazsın. Belli ki, çok susamışsın. Ve fakat sakın aklından geçirme! Islanırsın, nem kaparsın ama içecek su bulamazsın.
Bu iş olumsuz olursa, iyice zıvanadan çıkacağı demek oluyor. Bu işin olumlu yürümesi de teknik açıdan mümkün görünmüyor.
Aman Allah (cc)’ım!!
Mutluluk; sahip olmayla alakası yok. Tamamen farklı bir şey. Dünyaya sahip olsan bu mutlu olacağın anlamına gelmiyor. Hiçbir şeyin olmasa bu da mutsuz olacağın anlamı demek değil. Ve yanılgı; sahip olunan şeylerin artması ile mutluluğun doğru orantılı olabileceği. Belki de gerçektir; haz, bir kademe üste çıkmaktan kaynaklanan duygudur. O halde, haz almak daima kısa süreli gerçekleşen ve gerçekleşmesi için hep beklenmesi lazım olan ve de en çoğa sahip olsan da yine de biraz daha fazlasını gerektiren gariplik.
Bir çok şeye sahibim fakat kendimi hiç iyi hissedemiyorum.
Şimdi mutlu olsan bile hiçbir şey garantili değil iken nasıl mutluluk da nasıl sürdürülebilir ki?
Ahireti düşünme gerekliliği (zorunluluğu) da yüklediği mesuliyet nedeniyle ayrıca çok çok çok önemli olarak kafamı kurcalıyor.
Kendimi birden bire çok hareketli bir maçın ortasında buldum. Sanki biri beni sahaya ittirdi. Belki maç yapmayı bilmiyorum, belki yorgunum, belki maç yapmak istemiyorum; yok. Neler olup bittiğini anlayamadan dâhil olduğun maçta gol yemeyi engellemen ve de gol atman gerekiyor.
…
Düşündüm, taşındım…
Bu akşam teyzemi aramalıyım ve bir olayı daha başlamadan bitirmeliyim.
…
Bu gidişle …
…
İşte öyle.
2004 11 25
