Bir çaba örneği;
Önce sondan başlayalım.
Hedefim, gelecek yıl, eğer bu yılki öğretmenlik işimde bir problem olursa ya da şartlar beni başka arayışlara iterse veya sigorta olacak bir ekstra (bir de korku, okulun seneye de bitmeme ihtimali falan) şık hazırlama gereksinimi nedenleri ile (unutmamam gereken bir şey de daha çok severek yapacağım bir işe sahip olma) bir grafik (ha bir de grafik işi gözümü kapayarak yapabileceğim, minimum enerji kaybına neden olabilecek, DNA’ma en uygun mesleklerden birisi) şirketi ile bağlantı kurmuştum. Mailleştik falan.
….
Sonrasında, buluşma ayarladık. Bu sabah 13:00 gibi tasarladığımız ilk randevu karşı tarafın unutmuş olmasından dolayı akşam 20:00′ye ertelenmişti, akşam da adam beni aramayınca (çünkü o beni arayacaktı) bir girişim daha muallak olarak (başarısızlıkla sonuçlandı da denebilir çünkü başarı ile sonuçlanmadı). Bu iş gece rüyama girmişti (belki grafik konusundaki iddiamı geniş kitlelerle paylaşma isteğim bunu bana -bilinçaltıma- yaptırdı) ve sabırsızlıkla randevu anını bekliyordum. Görüşeceğim zaman imajım iyi olsun diye kılık kıyafetime daha dikkat etmiş, (yeni gömlek, yeni ayakkabı ve yeni mont -hepsi de iyi yakışıyor hani-) kendimi olaya göre ayarlamıştım. Çalmasını beklediğim lanet (belki de değildir. Şöyle ki, adam beni bir daha ararsa şöyle düşünecek; “bu adama söz vermiş gibi yaptığım hâlde akşamleyin aramadım. O yüzden ona karşı -yani bana- daha pozitif olmalıyım”. Kim bilir.) telefon bir tülü çalmadı. Her zaman hemen gelmesini beklediğim Feriköy (?F?) otobüsünü bu kez çok isteklice beklemedim çünkü gelecek telefona göre Fatih’e de gidebilirdim.(Cık cık. Bu da ?F?)
Her neyse! Önemli olan görevimi yapmak, girişimde bulunmaktı.
Ve çıkardığım ders; kendimi tam olarak hazır hissedersem istediğim grafik şirketi ile görüşebilir, hatta çok güvenirsem aralarında seçim bile yapabilirim.
Bitti.
Şu duygusal hikâye ile ilgili kendimi yine cins cins hissetmeye başladım. F ile görüşmek istiyorumm! Sebebi ise kitapta yazan “Âşık olunduğunda salınan aptal hormonların bağışıklık sistemini zayıflatması”, olayı galip olarak bitirme (birden aklıma geldi. İçimden bir sebep diyor ki, ‘En büyük ve tek sebep bu’) ve içimdeki ukdeden kurtulma isteği.
Üfff! Bunu yapmalıyım! Bu işi bitirmeliyim.
2004 10 11
