Okulu biraz daha boş vermek durumundayım. Çünkü boş vermemem strese, o da bunalıma, o da ağlamaya, o da gözlerimin altının şişmesine neden olabilir. Yani dersleri çok umursamamaya, maddiyatı sorun yapmamaya, boşa geçen zamanların yasını tutmamaya karar verdim.
Yalnız, gün boyu hiç bir şey yapmamak da hiç güzel olmuyor. İnsanın bir şeylerle uğraşası geliyor.
Gelelim asıl meseleye.
Hayatım boyunca ne işle iştigal edeceğim meselesine..
Sahi ben bu dünyada ne ile uğraşacağım? Artık neyle uğraşacağıma karar vereyim de kendimi ona göre ayarlayıp, ona göre yapacağım işte başarılı olma yolunda kısa ve uzun vadeli planlar yapıp başarılı olma yolunda bir şeyler yapayım.
Bilgisayar programcılığı mı, iktisat mı, senaristlik mi, öğretmenlik mi, ticaret mi, grafikerlik mi, reklamcılık mı, yoksa hayatın bana sunacağı bir sürpriz mi?
Bilgisayar programcılığı hoşuma gitmeyen, bünyeme uymayan bir iş; iktisat bitirmekte zorluk çektiğim lisansın ardından iki yıl da yüksek lisans yapmayı gerektiren bir iş; senaryo yazarlığı ne iş yapsam yapabileceğim, öğretmenlik severek yapacağım ama bana uyacağını kestiremediğim, ticaret özgürce yapabileceğim, grafikerlik çok iyi yapabileceğim ama “ama” dedirten, reklamcılık işin içine girmem çok zor olan bir iş, yazarlık da belki bir kaç beş yıl sonra yapabileceğim bir iş.
Seçim??
Bir müddet araştırma yapmak. Araştırmalarım bitene kadar ki planım;
Lisans ve yüksek lisans bitene dek öğretmenlik, ardından iktisat, en sonunda da kendi işim (ticaret vs..)
Senaryoyu her halukarda yazabilirim. [Bunu kendimi tatmin etmek için yapacağım]
Grafikerlik ve reklamcılığı araştırayım. Bilgisayar programcılığını eleyeyim.
İşte bu!!
Kafam rahatladı be!
Karmaşa son buldu. Yolum az çok belli oldu…
Allah (cc) hayırlısını nasip etsin. (amin)
Peki ya uhrevi gelecek!?
Allah’ım doğru yola ilet ve daima zorunlu olarak senin ipine sarılmamı lutfet. (amiin)
2004 04 21
