Bunu böyle kabul etmekten başka şansım yok; içimden bir ses (hadi F’yi boş ver de) “X’i gör” diyor. Tabi, içimden gelen bu aptal sesi dinlemem, X denen baş ağrısını görmemem gerek. Ne kadar durduk yerde onu (hatta onları) hatırlayıp dursam da, gayr-i ihtiyari zihnimde hayalleri belirse de.
Bir şeyi daha kabullenmem gerek; fıtri ihtiyacım olsa da diğer cinsle bir alakam olmaması gerekiyor.
Ne yapalım?! Böyle işte!
2004 08 29
