Bir şey yazmayı istemiyorum fakat bazı lafları etme gereksinimi duyuyorum. Tıpkı mitolojik bir hikâyede kralın (dı galiba) eşekkulaklı olduğunu öğrenen kişinin bunu sır olarak saklamaya çalışması fakat sonunda dayanamayıp boş bir çukura bunu içini rahatlatmak için bağırarak söylemesi gibi. Ben de bunları kendimden başkasına anlatamayacağım, kimsenin zaten umursamasının da beklenemeyeceğinden beklentide bulunmamın saçma olduğu şeyi kendi kendime yapacağım.
Duyun aptal bilgisayar çipleri, kablolar, hard disk ve diğer alakalı parçalar.
Yapma istidadını kendimde bulduğum birçok yapabilme eşik değerinin üzerinde beceriye sahip olduğum işler var. Fakat bunların hiç birisi ile meşgul olma şansına kavuşamıyorum. Bir ara düşündüğüm; birçok estetik güzelliği bilen ve buna hâkim olan fakat kendisindeki çirkin yapıya tahammül etmek zorunda kalan veya sahadaki herkesten daha iyi oynayabilmesine rağmen seyirci olmaya mahkûm olan birisi şeklinde değişik örnekleri de sunulabilecek vakay-ı saçmalıklardan birisini yaşıyorum.
Daha fazlasına sahip olduğum hâlde, kat kat azıyla uğraşmaktan başka çarem yok. En azından bunu böyle kabullenip bir ad koyayım da olay herhangilik keyfiyetine bürünsün.
Ne yapabilirim ki? Hiçbir şey yapamamaktan başka?
Bu da böyle bir şey işte.
2004 08 09
