00:40
Yaklaşık yarım saattir göğüs kafesimin oralarda acayip bastırıcı bir acı çekiyorum. Aniden başladı ve aklıma ilk olarak ölümü getirdi. Ölüm beni korkutmadı aksine belki bu saçma sapan hayattan kurtulurum dedirtti. Neyse ne zaman öleceksem artık…
Beni fazla da alakadar ediyor denemez. Veren O (cc), alan O(cc).
Bana kalsa öleyim, yaşıyorum da ne oluyor?!
Dünden önceki gün teyzemlere gittim. Teyzem bana olayı sanki kızı kısa süre içinde görecekmişim gibi intikal etti. Halbuki daha evvelki gün teyzem karşı tarafa konuyu ‘görüşme’ babından açtı. Karşı taraftan şöyle bir gerekçe geldi. “Babası kızını çok severmiş” de “benim gibi İzmir’li birisine kızı nasıl verecekmiş”. Bahaneni yesinler. İzmir’de yaşamayı düşünen kim? kısımlarına girmeyeyim de… Neyse ya! Hiç bir şey yazasım gelmiyor. Allah’tan hayırlısı.
Olmazsa olmaz, olursa olur. Ne de olsa ne düşündüğümün fazlaca bir anlamı yok.
2005 08 01
