Bugün çok değişik bir gün, bu sabah çok farklı bir sabah. Bu gün süper bir gün.
Aman Allah’ım! Yataktan kaktığımda saati önce 07:30 zannetmiş olmama rağmen 06:30′du. Gözlerimi açtım ve içimden “Mükemmel. İşte bu mükemmel dedim”.
Gözlerimi açtım ve hemen yorgun olmadığımı fark ettim. Üzerimde tonlarca yük yoktu, yatakta doğrulmak bana eziyet gibi gelmedi, uyuşmuş gibi değildim. Kalktığımda dipdiri idim.
Üzerimdeki o lanet depresif baskıdan kurtulacağım! Er ya da geç ve bu sabahki dinamik hâlim de hedefime ulaştığımın delili. Normalde psikiyatrik tedavide verilen bazı ilaçlar kullanıldıktan ancak bir hafta sonra etkisini göstermeye başlarmış, benim ilaçlarım olan manevi güçlendirme planlarım da aradan bir kaç ay geçtikten sonra işe yaramaya başladı, başlamıştır inşallah.
İki hafta önce bazı peşinden koşturduğum fakat boşuna peşinden koştuğum, peşlerinde olmama rağmen sırtımda taşıdığım hayallerimin yaşattığı karakuralar arzularımdan fergat etmemle kendiliğinden dağıldılar. Dağılmışlardır inşallah.
Henüz sona ermedi, belki de okuldan kurtuluncaya dek bu sona eremeyebilir de fakat bundan böyle savaşa devam edeceğim. Hiç bir dünyalık saçmalığı isteyerek kendime zulmetmeyeceğim. Akıp giden bu yıllar, mezara yaklaşan dakikalar, geriye sayan hayat saniyeleri sayacının sıfıra koşması… ebedi hayatın tohumlarının atıldığı dünya ve “gerçek amaç”tan bir şekilde sapmalar.
Falanlar, filanlar…
İnşallah bu ilk hücumumun arkası kesilmez ve zafer elde ederim.
Masa üstündeki gül resmi. Tek kelimeyle muhteşem.
2005 08 14
