Annem ve babam dün İstanbul’a gelmişlerdi. Bugün ise teyzemin bahsettiği kişi ile görüşmüşler. Bunu akşama dek yanıma almadığım için evde yedi kez çalmış olan cep telefonum ile babamı aramış olmam sonucu öğrendim.
Sonuçta kız tarafı ebeveynime eğer arzularlarsa büyük olan için görüşülebileceğini belirtmiş. Teyzem ise onlardan küçük olanı (AN) bana düşündüğü için olay durma noktasına gelmiş. Yani büyüğü istiyorsan olur, küçüğü istiyorsan olmaz gibi.
Olay şu ki. Benim evlenebilmem için en az üç yıl geçmesi gerekiyor. Yani. Henüz hiçbirini görmediğim bu iki kardeşten büyük olanı zaten olamayacak bir şey. Küçük olanı ise makûl olanı.
Ve sebebini bilmediğim bir şeyi telefonda anneme “Ben de evlenme işinin hemen olmamasını istiyordum. Küşük olanı ise eninde sonunda bana kalacak” dedim. Annem “rüyanda mı gördün?” dedi. Ben ise “bilmiyorum ama içimden bir şeyler küçüğün bana ait olacağını fısıldıyor” dedim.
Güzel. Şimdilik arzuladığım gibi. Küçük olanın benle olan durumunu ise ancak her şeyi bilen Allah (cc) bilebilir.
2005 11 09
