Ramazan Bayramı dolayısıyla annem ve babamın yanına gitmiştim. Onların gündeminde benle alakalı olarak teyzemin önerdiği kişi ile olması muhtemel evliliğimiz vardı. Ailem bu iş için bir an önce adım atmak istiyor, önce görüşmek ardından da nişan olayını halletmek istiyor. Ben de bunu istiyorum fakat.
Fakat.
Fakat.
Fakat…
Aileme henüz hazır olmadığımı beklirttim. Yani daha kendimi verip çalışmak isteyeceğim ve ev geçindirmeye yetecek para kazanabileceğim bir işim yok.
Yok.
Yok.
Daha da kötüsü onlar benim okulu bitirdiğimi zannedip acele ediyorlar hâlbuki ben daha okul mokul bitiremedim ve daha kötüsü kalan beş dersi nasıl verebilceğim hususunda ümitsizlik beslemekten başka yapabileceğim bir şey yok.
Ne yapabilirim ki? Aslında daha yazabileceğim bir sürü şey var da. Neyse.
Olan oluyor, olmayan olmuyor.
Bö’le yaşıcaz işte.
2005 11 06
