İlk kez dün televizyoncu olmak istediğimle ilgili olarak içimi ilgili kişilerden birine (..TV’nin diziler sorumlusu) döktüm. Ben kuyumcuda çırak olarak iş yapmak istediğimi söyledim, o ise iş yapmak için kuyumculuk yapmayı bilmem gerektiğini söyledi. Bir de eğer altını işlemeyi bilirsen kolaylıkla bir kuyumcuda iş bulabilineceğinidan falan bahsetti.
Yani işler aptalca hayaller kurularak, çok alakasız ayrıntılara devasa anlamlar yükleyerek, bir atlının gelip seni almasını bekleyerek yürümüyor. Her neyse. Hakkımızda yazılan hayırlı olandır inşallah.
Bu AN meselesi ise. Ne bileyim ki? Kararsızlık, kararsızlık.
2005 07 27
