Her zamanki hayal kırıklığı ve fiyasko yaşamışlık ve ümitlerini yitirmişlik üzerime bir daha şiddetlice çöktü.
Hâlâ lanet olası (Ahlaki Mülahazalar kasetini yeni dinledim “lanet” dememem lazım) okulum devam etmekte ve hâlâ böyle bir okul okumanın neresini “hayırlı” olabileceği konusunda fikrim yok…
Yıllarca uğraşıp ancak bitirebildiğim kitabım birinci yayınevinden geri döndü. Bir yayınevi hiç merak bile etmemiş olmalı ki e-postama cevap bile göndermedi. Üçüncü yayınevi ise bir ay geçmiş olmasına rağmen olumlu ya da olumsuz bir cevap henüz göndermedi. Ki. Bu da bende can sıkıntısı ve pes etme arzusu doğuruyor. Ayrıca her geçen gün gelmeyen olumlu cevap moralimi bozuyor…
Annem ve babam.. İkisini hiç unutamıyorum. Onlar beni okutma uğruna bir sürü borç almak zorunda kalan kişilerdi ve ben henüz borcumu bir nebze olsun ödeme kısmına bile gelemedim. Minnet. Offf, oooff!
Romantik patlamalarım. Mahvoluyorum. Sokaklarda gezmek, evde durmak, uyumak, uyanmak… her hâlim beni perişan ediyor. Onlardan birine, birinin güzel gözlerine bakıp gülümsemeye çok ihtiyacım var.
Ve ardından… Günah korkusu. Günah işlemenin vicdan azabı. Pak bir hayat arzusu…
İlay-ı Kelimatullah isteği fakat hiç bir işe yaramayan birisi olmaktan bir türlü kurtulamama..
Yaptığım işin sebebini bilmediğim durumlardan dolayı beni yıpratması. Sevmediğim bir işi halen sürdürüyor olmak zorunda kalmak. Bir türlü özgür olamamak.
Hedefsizlik.. ne hedefim olması gerektiği hususunda net bir karar verememem..
Beton duvarlar, eksoz dumanları, yeşilliğe hasret kalma, toprak kokusu duyamama, güneşin yüzüme vurduğu bir pencerenin yanındaki yataktan uyanıyor olamamak, ruhsuz şehir, gökyüzünü göremediğim çevremin içimi karartması…
Tüm bunlar..
Daha söylenecek, daha sızlanacak bütün hislerim.
Hiç biri umurumda değil.
Sadece Allah’a (cc) tevekkül ediyorum ve yalnızca şükrediyorum.
Allah’ım (cc) verdiklerini ve almadıklarını saymam eminim ki tüm yazdığım bu “Gerilen Yay” yazısından kat be kat fazla tutar. (Sadece burnun tıkanması gibi küçük bir şey bile tüm saydıklarımı unutturmuyor mu?…)
Allah’ım (cc) belki halisane, belki riyakarca ama ne olur mutlu olmadığım bu dünyamın aksine bana mutlu olacağım bir ahiret ver!
Amiiiiiin!
2006 04 20
