Gece boyunca kâbuslar yaşadım. Bir şey görülen türden kâbus değil. Hep uyudum ve hem uyanıktım öyle bir şey. Sabaha kadar hep dişlerim ve dişlerin bağlı olduğu her yer, çenem falan sanki dişlerim zorla narkozsuz yerlerinden sökülüyormuş gibi ağırdı.
Yapacak. Yapabilecek bir şey yok. Bekliyorum, hiç bir şey yapmıyorum.
Uyumakta istemiyorum, uyanmakta. Yatmakta istemiyorum, kalkmakta. Eninde sonunda kendi dışımda gelişen şartlar altında yaşamak zorunda kaldığım için; hiç bir şey…
2006 12 06
