Yaklaşık olarak bir aydır hatta bir aydan da birkaç gün fazladır teyzemlerle birlikte yaşıyorum. Bekâr evinden ayrılıp, misafir evine gitmiş oldum. Ne demem gerektiği, nasıl anlatmam gerektiği daha da garibi ne anlatmam gerektiğini bilemiyorum.
Tek bildiğim Allah’a (cc) şükretmem gerektiği ve şükrettiğim. Bir işim, bir iş hayattım ve ayın başında geleceğini bildiğim bir maaşımın varlığı, borçlarımı ödeyebileceğim hususunda bana güç veriyor ve kendimi ferah hissediyorum. İşe girişim tamamen benim dışımda ve tamamen “nasip” ile açıklanabilecek şekilde gerçekleşti. Benden önceki kişi askere gitmiş, yerine adam bulunması gerekiyormuş ve tam bu sırada arkadaşım vasıtasıyla arkadaşımın unutmaya yüz tuttuğu kişi vasıtasıyla ben ile onlar bağlantı haline geçtim ve oldu işte.
Şükür Ya Rabbi!
Bundan sonrası için ne yapmam, nasıl yapmam gerektiği hususunda da hiçbir bilgim yok. Üzerimdeki karamsarlık bulutları dağıldığı gibi, ümitlenme ışıltılarını üzerimde hissediyorum. Şu an en büyük arzum ise kardeşimin bir an önce hayırlı bir evlilik gerçekleştirmesi ve benim de babamın sigorta paralarını ödeyebiliyor olmam.
Falan filan..
Hadi hayırlısı. Uykum geldi..
2007 09 12
