21:39
Allah’a sonsuz şükürler olsun. Tem her şeyin bittiği, artık her şeyden ümidimi kestiğim bu dönemde bir iş sahibi oldum.
Bu işi yalnızca “lütuf” olarak ve dualarımın kabülü olarak algılıyorum. İmtihan olduğumuz bu âlemde kendi küçük dünyam için büyük bir gelişme oldu ve yarın sabah (inşaallah) yeni işime başlıyorum. Hem de kendi işimin yöneticisi olarak, özgürce iş yapma imkanına sahip olarak..
Elhamdülillah.
Kısaca süreç;
İnternetten yaptığım araştırmaların sonucunda en müsait olan beş yerin telefon numarasını bir kağıda yazıp sırasıyla bunları aramaya koyuldum. Birincisi zaten bilmediğim programı çok önemsemeleri yüzünden, ikinci ve üçüncünün telefona çıkmaması yüzünden olmadı. Dördüncüye Sanayi Mahallesine kadar giderek ve de ağlayarak ve de yıkılmış olarak geri dönmüştüm. Beşinci de karşı da bir yerdi ve oraya da bir iki gün içinde gidip görüşmeyi düşünüyordum. İki yere de e-posta attım ve çalışmalarımı ve özgeçmişimi yolladım. Baştan beri bahsettiğim bu süreci aynen bir iki kez daha denemiş toplam olarak yaklaşık on beş yere falan başvurmuştum.
Dün ki yerden çıktıktan sonra da başvurmalarımın nasıl olsa işe yaramadığını düşünerek bir daha hiç bir yere başvurmamaya karar vermiştim. Ve de tüm flash diske kaydettiğim iş başvuru yerlerini de silmiştim.
Bir tanesi, unuttuğum birisi hariç!
Bugün sabah bilgisayarı karıştırırken silmeyi unuttuğum “gazete” isimli bir iş telefon numarası ile karşılaştım. Sabah kahvaltı için alışverişe çıktığım da bir de burayı arayayım bakalım diye bir aradım. Adam görüşmek için öğleden sonra gidebileceğimi söyledi.
15:30 gibi gittiğim iş yerinde sekreter başvuruların bittiğini falan söyledi fakat yine de bir form doldurttu. Ayrıca telefonlara kendisinin baktığını ve benle konuştuğunu hatırlamadığını söyledi. Hatırlayamazdı da çünkü onunla değil bir adamla görüşmüştüm. Nasıl adamla görüştüğümü bilmiyorum ama içerideki patron da madem oraya kadar gelmişim bir görüşmek istedi ve görüştük ve beni kabul etti ve anlaştık ve yarın (inşaallah) işe başlıyorum. Grafiker olarak girdiğim işte bir gazete ve iki derginin adeta görsel yönetmeni olarak işe başlayacağım.
Ne yazıyordu okuduğum lisenin önündeki at aranbasının arkasında “Nasipse gelir Çin’den Yemen’den nasip değilse ne gelir elden”
2007 03 14
