Aslında yazdığım bu satırların son satırlar olmasını istiyordum ama günlerdir, hatta haftalardır, okulun bitişinden beridir bir türlü oturup da bunu gerçekleştiremedim.
Bunun bir kaç sebebi var. Bir türlü adam gibi oturup yazacak ortam oluşmaması, ruhsal olarak önceki yazdıklarımın konseptine uygun şartlar meydana gelmemesi, yazacak enerjiyi kendimde bulamamak ve saire vesaire…
Şu anda da görkemli bir final yazısı yazabilecek durumda değilim. Uyumam, uyanmam ve işe tam vaktinde gitmem lazım. Falan.
Kısaca; okul bitti ve sanki okulun bitişinin üzerinden yıllar geçmiş gibi unuttum gitti. Askerlik için önümüzdeki yılın nisan ayı belirlendi ama dilekçe verip bunu aralık ayına çektirteceğim hayırlısıyla. Romantik açlığım tüm şiddeti ile devam ediyor, borçlarım neredeyse bitti sadece son 500 ytl kaldı.
Geçen zaman zarfında tek ilginç şey FA hakkında duyduklarım oldu. Ondan sonra geçen 7-8 ayın ardından şöyle demiş olduğu kulağıma geldi; benim ısrarcı davranmamı beklemiş fakat ben çok çabuk pes etmişim ve buradan da aslında çok da fazla sevmediğim gibi bir sonuç ortaya çıkmış, ısrar etsem olacak gibiymiş… Bunun ben de farkındayım ve kendisinden hoşlanıyorum ve kendisini seviyorum doğal olarak ama bir de biliyorum ki sevmek, mantıkla desteklenmiyorsa ya da mantıksal imkânsızlık sevmenin önüne geçiyorsa elimdeki bombayı patlatmak kendimi imha etmekten başka işe yaramaz. Maalesef yapabilecek daha fazla bir şey yok.
Seviyorum ve boş veriyorum, hem sevmediği hem de mantıklı birliktelik olduğunu düşündüğüm asıl kişinin karşıma çıkacağını umarak ve Allah’tan dileyerek. Onun için de benim için de hayırlısını diliyor ve defteri bir kez daha kapatıyorum. FA -sana mutlu bir dünya ve ahiret dileyerek- elveda, elveda…
2008 07 21
