Çok acayip bir halet içindeyim (özellikle last two years olduğu gibi). Ne oldu, ne olacak, ne yapıyorum, neden, niçin??? I don’t know. What will it be done my condition. Artık iyice sıktı.
Şu son iki senelik fetret devri inşallah seneye de sarkmaz. Seneye de sarkmaz ama bir şeyler yapmalıyım. Ne, ne, ne, ne yapacağım ki? Kurtulayım. Ah Allah’ım eski zamanlar. Nerede Allah’ım nerede? Nerede olacak beynimde. Yani davranışlarım. Nefsim ve iradem arasında.
Artık bazı şeyler iyice zorlaştı. Performans artık çok daha yukarılarda olmalı. Bulunulan durum artık yeterli görülmemeli. Yani tam düşündüğüm gibi; gül dermek için toprak, krallık için dilencilik, başarı için zorluk.. Evet böyle olmalı. Ama, ama ben ne yapacağım? Hiç bir zorluğa katlanamıyorum. Nefsimin kölesi, irademde oyuncağım olmuş(um), herhalde.
O my God I couldn’t realize. What has it done me? Aklımdaki sihirli kelimeler şunlar olsa gerek; gözyaşı, itaat, çile.
