Bugün ve dün bir kaç kez bölük bölük Sherlock Holmes (Pyramid of Affair) filmini izledim ve S.H’sa hayran kaldım;azimli, zeki, sebatkar, yılmayan, ciddi idi. Daha önce de Sicilyalı’daki kahraman olan kişiye hayrandım. O da çok düzenli, dayanıklı, organizer ve inatçı idi. Evdeki kimsenin izlemediği Sicilyalı filmini de bu yüzden hayran hayran iki kez izlediydim.
Onlara sadece hayran kaldım. Gerçekte benzerleri olup da kendileri olmayan bu kişileri kıskandım. Çünkü ben de onlardaki özellikler yok.
Allah’ım ben salak mıyım, yoksa neyim. Beynim niçin karışık. Bir geri zekalı mı, bir psikolojik bozuntusu olan kişi mi, idealist mi, x mi, y mi, neyim ben, ne, ne, ne?
Çok önceleri de Indiana Jones’a hayrandım. O da süper işler başarabiliyordu. O da azimli vs, vs di.
Amaaan neyse! Arkamdan gelen liseli ile aramdaki mesafe kapanmamalı ve üniversite son sınıfla olan mesafeyi de hızla kapatmalıyım. Neyse ki bunca işi becerebilecek bir iradeye ve geçmişe sahip değilim. Geçmişim boş olduğu gibi şimdim de bomboş. Dönüp arkama baktığımda kesinlikle üzüleceğimi biliyorum. Şimdi acizlikten tüm duyularım, organlarım, sistemlerim, hücrelerim hatta ve hatta ruhumun tanecikleri bile çaresizlik içinde.
Ne yapmalıyım? Birinci etabı (Lise sona kadar olan kısım) kaybettiğim yarışa, çok daha zor şartları geçme adına katlanmalıyım mı, yoksa yarıştan çekilip !? mi olmalıyım.
Ne yapayım, ne yapayım, ne yapayım?
İlkokulda ne olacağıma karar veremedim. Herkes doktor, mühendis, pilot olmak istediği için gıcık olup kararsız kalıyordum. Orta okulda mimar oma fikri, lisede de kararsızlık. ÖYS ilk yılında da mimarlığa hafif yatkınlık, aynı zamanda keşke sözelci olup olsam diyordum. Orta üçte asker olma fırsatını kaçırdıydım. ÖYS ikinci yılında kararsız kaldı ve ….. yazdım danışman hocam(!) sayesinde.
İlkokuldan önce … (köyde bir kız) Amenerresulu’yu ezberleyince rekabet damarıp kabarmıştı. İkokul bir de hem bir numara hem de bir numaralıydım. İlkokul iki→beşte içimde bir isyan besledim, orta okulda mübarek birisi olmayı düşledim, lisede önemli birisi olabileceğimi düşündüm, ÖYS bir ve ikide bulanık düşünceler ve hazırlık yılında yeni bir şeye karar verme arefesi mi acaba? ne yapmam gerektiğini bilemiyorum! Aman Allah’ım!
Çok şükür ki otokontrol yapma şansım oldu. Bir şeyleri yola sokmam gerektiği beyin hücrelerimde yankılandı.
Belki salaklık ama düşünmeye devam ediyorum. Tamam ne yapacağımı bilmediğim bu durumda, ne yapabileceğini ve ne yapmam gerektiğini düşünmeyeceğim.
Allah’ım sadece sana, sana yalvarıyorum.
1998 06 02
